گنبدهای فیروزه ای
Email : Soofastaei@entc.org.irگنبدهای فیروزه ای
Email : Soofastaei@entc.org.ir
آغوش آسمان
آغوش آسمان گشوده است. نسیم در سرسرای وجودم می پیچد و بار دیگر لبخند را با لب های من آشنا می کند. ابرها در نقاب آسمان رخ می کشند. ابرها می چرخند و می بارند. ابرها برای من و تو می بارند...
آغوش آسمان گشوده است. پر خواهم کشید روزی در بی نهایت وجودش. در پاک ترین اشک ها و گرم ترین لبخندهایش. در سادگی دشوارش...
آغوش آسمان گشوده است برای من. برای تو. برای پرواز. برای پرندگانی که هم نفس نوازش باران زمزمه می کنند. برای غروب که عاشقانه دامان آسمان را از دلتنگی هایش سرخ می کنند. گویی هزاران لاله ی خونین بر دشت آسمان روییده است...
پرواز کن. دست هایت را به صداقت و مهربانی هایش بسپار. نترس. نسیم بال های تو خواهد شد.
پرواز کن. آشیانه ی همیشگی قفس بلند پروازی های توست. افق را لمس کن. مرز آسمان و زمین تنها در نگاه اسیر من و تو خطی است بی انتها. اما من ایمان دارم که زمین هم خود را به آغوش آسمان سپرده است.
آری. پرواز کن تا حتی برای یک بار طعم هم آغوشی با آسمان را بچشی...