بغض کودکانه من

ماه کامل است

من تنها،

میدانم که چشمانت زیر نور ماه خواهد درخشید...

من از تکرار واژه ی دلتنگی خسته ام

من از حروف فاصله بیزارم

من از باد که بوی گیسوانت رانمی آورد دلخورم،

من از هر واژه که نام توبرآن نباشد گریزانم...

بیا که،

بغض کودکانه ام آغوش تو را کم دارد...

دلیلی هست

عشق رو با تک تک نفس هام احساس میکنم ... قلبم پر تپش تر از همیشه  شاید !!

به آینده امیدوار است و نگران روز هایی است که بی تو و دور از تو ... کیست آن

 مهربان بی همتایی که نبض زندگی ام در دستانش است ...

و در پی یافتن بهانه ای هستم که با تو بگویم ... تمام آنچه در پس این کلمات پنهان

 میکنم تا مبادا تو را بیازارم ..

و در تمام روز های بی کسی و تنهایی برایت مینویسم تا بدانی که راست میگویم !!

تو تنها دلیل زنده بودنی ... با هر دلیل و مدرکی که تو بخواهی ...

فریاد آرزو

روزهایی که بی تو میگذرد ... گرچه با یاد توست ثانیه هاش ... آرزو باز میکشد فریاد ... در کنار تو میگذشت ای کاش ...

باز هم با شاملو

به کلینیک خدا رفتم تا چکاپ همیشگی ام را انجام دهم، فهمیدم که بیمارم ...  خدا فشار خونم را گرفت، معلوم شد که لطافتم پایین آمده.  زمانی که دمای بدنم را سنجید، دماسنج 40 درجه اضطراب نشان داد.  آزمایش ضربان قلب نشان داد که به چندین گذرگاه عشق نیاز دارم، تنهایی سرخرگهایم را مسدود کرده بود ...  و آنها دیگر نمی توانستند به قلب خالی ام خون برسانند.   به بخش ارتوپدی رفتم چون دیگر نمی توانستم با دوستانم باشم و آنها را در آغوش بگیرم.  بر اثر حسادت زمین خورده بودم و چندین شکستگی پیدا کرده بودم ...  فهمیدم که مشکل نزدیک بینی هم دارم، چون نمی توانستم دیدم را از اشتباهات اطرافیانم فراتر ببرم.  زمانی که از مشکل شنوایی ام شکایت کردم معلوم شد که مدتی است که صدای خدا را آنگاه که در طول روز با من سخن می گوید نمی شنوم ...! خدای مهربان برای همه این مشکلات به من مشاوره رایگان داد و من به شکرانه اش تصمیم گرفتم از این پس تنها از داروهایی که در کلمات راستینش برایم تجویز کرده است استفاده کنم :  هر روز صبح یک لیوان قدردانی بنوشم قبل از رفتم به محل کار یک قاشق آرامش بخورم . هر ساعت یک کپسول صبر، یک فنجان برادری و یک لیوان فروتنی بنوشم. زمانی که به خانه برمیگردم به مقدار کافی عشق بنوشم . و زمانی که به بستر می روم دو عدد قرص وجدان آسوده مصرف کنم.   امیدوارم خدا نعمتهایش را بر شما سرازیر کند:     رنگین کمانی به ازای هر طوفان ، لبخندی به ازای هر اشک ، دوستی فداکار به ازای هر مشکل ، نغمه ای شیرین به ازای هر آه ، و اجابتی نزدیک برای هر دعا  .   جمله نهایی :  عیب کار اینجاست که من  '' آنچه هستم ''  را  با   '' آنچه باید باشم ''  اشتباه می کنم ،    خیال میکنم  آنچه  باید  باشم  هستم،   در حالیکه  آنچه  هستم نباید  باشم .     زنده یاد احمد شالو

از تو

 

نسیم ملایم مهربانیت
 

روح بی تابم را نوازش می دهد
 

با تو پنهانی ترین عمق وجودم
 

نورباران می شود
 

باران رحمت بودنت
 

ترس از با خود بودن را می شوید
 

کویر هستی ام را آبیاری می کند
 

و نغمه عشق را بر لبانم جاری می سازد
 

چه زیباست با تو بودن چه زیباست زندگی را با تو پرواز کردن
  

چه زیباست شوق هستی را با تو سر دادن
 

و چون مرغ خوش آهنگی بر شاخه لرزان حیات آشیان ساختن چه زیباست هستی را از نگاه تو دیدن
 

و چون نیایش از لبان تو جاری شدن
 

در موسیقی آب با تو نواختن در چشمه با تو جوشیدن ترس ها را شستن
 

در پی محو نقش ها و بی رنگی رنگ ها رفتن
 

و زندگی را چون شعری نو دوباره سرودن